Geen druppels, maar een rivier

Een paar dagen geleden schreef ik hier over het interview met de Boeddhistische monnik Thich Nath Hanh in dagblad Trouw. Aan het einde van het interview wordt de 85 jarige monnik gevraagd wat hij nog wil doen in het leven.

Hij antwoord hierop:

“Zoals ik het zie, ben ik niet dit lichaam. Ik zie mijzelf in hem, en in haar (wijst naar de aanwezige monniken en nonnen). Ik zal nog lang voortbestaan. We zijn een rivier, geen druppels water, geen individuen. Wat we willen doen, doen we iedere dag. Er is niets anders waar we op hopen. Jonge mensen blijven komen. De rivier stroomt en groeit en dat is prachtig. We zien bezoekers hier samen lachen en zich met elkaar verzoenen. Ons geluk is gemaakt van het geluk van anderen. Zo voelen wij het allemaal.”

Als we ons ongelukkig voelen, dan is dat meestal omdat we zo in beslag genomen worden door ons eigen beperkte ik. We vinden het moeilijk om dingen in een ruimer perspectief te zien. Dat wat jij als je ‘ik’ beschouwt, zal uiteindelijk ophouden te bestaan. Maar de spirituele bron waar jij, ik en ieder ander uit is voortgekomen, is tijdloos en onvergankelijk. De druppel water zal uiteindelijk opgaan in de grote rivier.

_________________________________________

1Beek, Marije van, ‘Geluk is een gewoonte’, Trouw 18 augustus 2012.

Print Friendly, PDF & Email
Share